Dzwoniłam do niej przez najbliższe kilka godzin . Chodziłam w kółko po pokoju. Płakałam . Przed oczami mijały mi liczne wizje .
Złapałam ponownie za telefon i wykręciłam jej numer .
- Halo.
- Kurwa Perrie . Nawet nie wiesz jak ja się o ciebie martwiłam . Ulice dalej doszło do zabójstwa .Zginęła 19 blondynka . Myślałam ,że to ty .
- Nie -powiedziała smutno .
- Coś się stało ?
- Tak . Ta dziewczyna to Ginn .
Ginn to dziewczyna z naszej klasy . Piękna , zielonooka blondynka . Bardzo ją lubiłam .
- O cholera .
- I to jeszcze stało się jak ja przeszłam . Dosłownie kilkanaście minut później .
- Wiadomo kto to zrobił ?- zapytałam .
-Podobno jakiś chłopak w kominiarce ją gonił , a później wepchnął po nadjeżdżający autobus .
- Bożee..
Ta ulica jest kilka domów dalej .
Rozłączyłam się .
Po chwili zadzwonił do mnie Hazz .
- To co z tą imprezą ?
- Idziemy - powiedziałam szybko .
- Coś się stało ?
- Nieważne .Bądź u mnie o 9 .-rozłączyłam się .
Położyłam się na łóżku gapiąc się w sufit i rozmyślając w co się ubrać .
Po głowie latał mi tylko jeden zestaw .
Wiedziałam ,że muszę się ubrać wyzywająco . W końcu to impreza u Lou i Niny .
Podeszłam do szafy i ubrałam to.
Spojrzałam na zegarek . Miałam jeszcze 30 minut ,więc pomalowałam paznokcie .
Chodziłam po pokoju ruszając dłońmi w celu wyschnięcia lakieru .
Udałam się do Sary .
- Ide z Harry'm do Lou .- dziewczyna też była ubrana jakby wychodziła .-A ty gdzie idziesz .
- Do Louisa - zaśmiała się .
Do Sarr zadzwonił telefon .
Odebrała .
- ok . już idziemy .
Zaszłyśmy .
Ku mojemu zdziwieniu w aocie był tylko Liam .
- Gdzie Harry ?- zapytałam zapinając pas .
- Czeka u Lou .
Podjechaliśmy pod dom ,który już wcześniej widziałam .
Przed domem czekał Styles .
- Idziemy ?- zapytał lekko mierząc mnie wzrokiem .
- Pewnie . - Podeszłam do niego i szliśmy razem .
Przed samymi drzwiami złapał mnie za rękę , ale się wyrwałam .
Weszliśmy .
Zauważyłam Zayna i....
Perrie ?
Tak to była ona .
Podeszłam do nich uśmiechnięta .
- A wy co tu robicie ?- zapytałam patrząc raz na jednego raz na drugiego .
- Zaprosiłem Parrie ,aby lepiej się poznać .- Wysłał mi śmiech . Jego wyraz twarzy mówił : Dziękuję .
- To ja nie przeszkadzam .- powiedziałam i poszłam tańczyć .
Gdy zauważyłam Ninę poszłam do niej się przywitać .
- Hej - powiedziałam uśmiechnięta .
- Cześć .- odwzajemniła uśmiech .- jak podoba się impreza ?
- Dopiero przyszłam ,ale zapowiada się ciekawie .
Zaczęłyśmy tańczyć .
Nina miała trochę inny styl , ale było ok .
Rozejrzałam się po salonie . Ujrzałam jak Harry popycha jakiegoś kolesia .
- Zaraz wracam - szepnęłam do dziewczyny i ruszyłam do chłopaków .
- Co ty wyprawiasz ? znowu chcesz bójki ?- zapytałam .
- Spływaj . Policzymy się później .- powiedział do wystraszonego chłopaka .
- Nie chcę , tylko ma dług , który musi spłacić .- powiedział przez zęby .
Wróciłam do Niny . Doszła do nas Sara i tańczyłyśmy sobie w trójkę . Było świetnie .
Około 3-4 Postanowiłyśmy wrócić do domu .
- Li? Zawieziesz nas ?- prosiła Sara.
- Nie mogę . Piłem .
Poszłyśmy do Harry'ego
- Piłeś ?- zapytałam .
- Tak , przecież to impreza .- zaśmiał się .- co ?
- Bo my chciałyśmy już wracać . Ale to nic pójdziemy pieszo . Co nie Sara- nie była przekonana do tego pomysłu . Nie dziwię się . Miałyśmy szpilki , a do domu był kawałek i jeszcze to zabójstwo .
-Taa.- powiedziała nie pewnie .
-Zawiozę was . - powiedział wyciągając kluczyki z kieszeni .
- Ale..
- Dam radę .
Poszliśmy do samochodu .
Zapięłyśmy pasy i ruszyliśmy .
Jechaliśmy przez las .
Harry jechał środkiem .
- Hazz zjedź trochę ..- powiedziałam lekko wystraszona .
Nagle zza zakrętu wyjechał tir.
Jechaliśmy prosto na niego .
Ja i Sara zaczęłyśmy krzyczeć .
- Harry uważaj !!
Samochód zbliżał się bardzo szybko w naszą stronę .
____________________________________________________
Podoba się ?
Macie jakieś zastrzeżenia ?
Nie podoba się coś w wyglądzie , coś jest nie czytelne, coś nie pasuje?
Wszystko mi piszcie . Chcę żeby było jak najlepiej ;)
Translate
sobota, 2 listopada 2013
środa, 30 października 2013
Chapter 19
Usłyszałam jakby coś stukało mi w szybę.
Spojrzałam jednym oknem na nią i ujrzałam Harry'ego . Szybkim ruchem zakryłam się pidżamą .
Harry się tylko uśmiechał .
- Caro ?- usłyszałam jak mama zbliża się do drzwi od mojego pokoju .
Szybko pokazałam Hazzie aby szybko złaził na dół .
Usłyszałam głuchy krzyk i ruszanie się krzaków .
Szybko podbiegłam do okna . Otworzyłam je i ujrzałam Harry'ego leżącego na trawie .
- Żyję .- powiedział śmiejąc się .
Zamknęłam okno i ubrałam się w to i wyszłam przed dom .
O maskę swojego auta był oparty Harry .
- no to Jedziemy na biologię .
- Przecież biologię mamy trzecią .- powiedziałam wsiadając do auta .
- Kochanie jest już 9:15 .
Rzeczywiście było już późno Podjechaliśmy pod szkołę i pewnym krokiem ruszyłam w stronę sali 202 . Harry szedł krok w krok za mną .
- Caro..
- Jak się czujesz? - zapytała .
- Całkiem dobrze .
Usłyszałam rozmowę chłopaków z Harrym .
- Ej stary co ci się stało w szyję ? -zapytał zdziwiony chłopak z równoległej klasy , który był w jego "Paczce"
-No bo wiesz... -spojrzał nerwowo w moją stronę .
Podeszłam do nich i złapałam Hazze za szyję .
- Skarbie . Jeszcze widać ? Przepraszam nie chciałam tak mocno. - pocałowałam go namiętnie i wróciłam do przyjaciółki .
Harry znowu spojrzał w moją stronę i powiedział bezdźwięczne : -Dziękuję .
Zaczęły się lekcję .
Miałam jeszcze kilka lekcji .
Gdy się skończyły Harry zapytał .- Odwieść cię ?
-Nie . Dziękuję pójdę z Perrie .
Ruszyłyśmy . Harry mijając nas zatrąbił , a ja ze strachu podskoczyłam .
W połowie drogi dołączyła do nas Sara .
- Jak się spało ? - zapytała śmiejąc się .
- No dobra . Zaspałam troszkę .
- Troszkę - powiedziała sSar .
- No dobra mocno .- zaczęłam się śmiać i popchnęłam ją tak ,że wylądowała na trawniku sąsiadów .
Uciekałam przed goniącą mnie siostrą .
Pożegnałam się z Przyjaciółką i poszłam do siebie do pokoju.
Zadzwonił do mnie Harry .
- Dzisiaj Lou i Nina wyprawiają imprezkę idziemy ?
- Pewnie . Muszę jakoś odreagować te wszystkie wydarzenia .- zaśmiałam się .
Poszłam na dół zjeść obiad .
Do domu weszła mama .
- Hej dziewczyny .
- Cześć - burknęłam .
- Coś się stało ? - zapytała siadając obok mnie .
- Nie .- powiedziałam i wstałam od stołu łapiąc za talerz .- zjem u siebie .
Poszłam znowu do pokoju .
Załączyłam laptopa . Na stronie głównej wyświetliły mi się wiadomości .
" Na ulicy Kingsway właśnie doszło do zabójstwa . Ofiarą była 19-letnia dziewczyna ."
Moje serce zadrżało.
Złapałam za telefon i zadzwoniłam do Perrie .
Cholera. Nie odbierała .
_______________________________________________
Podoba się ?
Jak myślicie co będzie dalej ?
3KOM=NEXT
"komentarze karmą weny "
Spojrzałam jednym oknem na nią i ujrzałam Harry'ego . Szybkim ruchem zakryłam się pidżamą .
Harry się tylko uśmiechał .
- Caro ?- usłyszałam jak mama zbliża się do drzwi od mojego pokoju .
Szybko pokazałam Hazzie aby szybko złaził na dół .
Usłyszałam głuchy krzyk i ruszanie się krzaków .
Szybko podbiegłam do okna . Otworzyłam je i ujrzałam Harry'ego leżącego na trawie .
- Żyję .- powiedział śmiejąc się .
Zamknęłam okno i ubrałam się w to i wyszłam przed dom .
O maskę swojego auta był oparty Harry .
- no to Jedziemy na biologię .
- Przecież biologię mamy trzecią .- powiedziałam wsiadając do auta .
- Kochanie jest już 9:15 .
Rzeczywiście było już późno Podjechaliśmy pod szkołę i pewnym krokiem ruszyłam w stronę sali 202 . Harry szedł krok w krok za mną .
- Caro..
- Jak się czujesz? - zapytała .
- Całkiem dobrze .
Usłyszałam rozmowę chłopaków z Harrym .
- Ej stary co ci się stało w szyję ? -zapytał zdziwiony chłopak z równoległej klasy , który był w jego "Paczce"
-No bo wiesz... -spojrzał nerwowo w moją stronę .
Podeszłam do nich i złapałam Hazze za szyję .
- Skarbie . Jeszcze widać ? Przepraszam nie chciałam tak mocno. - pocałowałam go namiętnie i wróciłam do przyjaciółki .
Harry znowu spojrzał w moją stronę i powiedział bezdźwięczne : -Dziękuję .
Zaczęły się lekcję .
Miałam jeszcze kilka lekcji .
Gdy się skończyły Harry zapytał .- Odwieść cię ?
-Nie . Dziękuję pójdę z Perrie .
Ruszyłyśmy . Harry mijając nas zatrąbił , a ja ze strachu podskoczyłam .
W połowie drogi dołączyła do nas Sara .
- Jak się spało ? - zapytała śmiejąc się .
- No dobra . Zaspałam troszkę .
- Troszkę - powiedziała sSar .
- No dobra mocno .- zaczęłam się śmiać i popchnęłam ją tak ,że wylądowała na trawniku sąsiadów .
Uciekałam przed goniącą mnie siostrą .
Pożegnałam się z Przyjaciółką i poszłam do siebie do pokoju.
Zadzwonił do mnie Harry .
- Dzisiaj Lou i Nina wyprawiają imprezkę idziemy ?
- Pewnie . Muszę jakoś odreagować te wszystkie wydarzenia .- zaśmiałam się .
Poszłam na dół zjeść obiad .
Do domu weszła mama .
- Hej dziewczyny .
- Cześć - burknęłam .
- Coś się stało ? - zapytała siadając obok mnie .
- Nie .- powiedziałam i wstałam od stołu łapiąc za talerz .- zjem u siebie .
Poszłam znowu do pokoju .
Załączyłam laptopa . Na stronie głównej wyświetliły mi się wiadomości .
" Na ulicy Kingsway właśnie doszło do zabójstwa . Ofiarą była 19-letnia dziewczyna ."
Moje serce zadrżało.
Złapałam za telefon i zadzwoniłam do Perrie .
Cholera. Nie odbierała .
_______________________________________________
Podoba się ?
Jak myślicie co będzie dalej ?
3KOM=NEXT
"komentarze karmą weny "
poniedziałek, 28 października 2013
Chapter 18
-Harry !- krzyczałam przerażona.
Gdy się już ogarnęłam podbiegłam szybko do wiszącego chłopaka .
Na ziemi znalazłam nóż . Podniosłam go i zaczęłam odcinać sznur. Po kilku minutowym męczeniu się nad sznurem udało mi się go przerwać.
Harry spadł na ziemię. Jego klatka się unosi, co oznaczało ,że żyje.
Przez łzy szepnęłam do niego.
-Harry . Proszę . Otwórz oczy. - chłopak nie reagował.- proszę.
Moje łzy spływały na jego twarz.
Po chwili usta Hazzy lekko się uchyliły , a on powiedział ochrypłym głosem. - Chcesz mnie utopić !?.- uśmiechnęłam się przez łzy.
-Co ty chciałeś zrobić ?- powiedziałam wkurzona.
- Nie widać ?
- ale ty jesteś głupi. Po co chciałeś ze sobą skończyć ?.
- Bo ty już mnie nie chcesz. -posmutniał.
- Głupi jesteś, wiesz. ? - Uśmiechnęłam się lekko go popychając.
- A co , chcesz.?- usiadł szybko i spojrzał na mnie.
- Możeee..- przeciągałam ,aby go lekko zdenerwować. Spojrzał na mnie błagalnym wzrokiem.
- nie powiem ci. - uśmiechnęłam się zadziornie.
Zbliżyłam moje usta do Jego i złożyłam delikatny pocałunek. - Już znasz odpowiedź ?
Harry odwiózł mnie do domu. Gdy weszłam na szyję rzuciła mi się Sara .
-Jak się czujesz?- plakała.
-Ej mała. Wszystko jest w porządku . -otarłam jej łzy - Nie płacz. -uśmiechnęłam się ,aby rozluźnić atmosferę.
Usiadłyśmy na kanapie ,a ja odpowiadałam na pytania,które zadawała mi siostra.
- Jestem zmęczona. Pójdę się położyć.- powiedziałam po kilkugodzinnej rozmowie.
-Idziesz jutro do szkoły?- zapytała Sara zanim odeszłam .
-czemu nie.- wysłałam jej ciepłe spojrzenie i udałam się do pokoju.
Położyłam się na łóżku . Byłam tak zmęczona,że oczy same mi się zamykały.
Nagle przebudził mnie dźwięk dzwonka mojego telefonu.
To był. Harry.
-Halo.-zapytałam zaspanym głosem.
- Obudziłem cię.?- zapytał smutny.
- Nie .
- idziesz jutro do szkoły?
-Tak,a co ?
- Będę o tej co zawsze. Dobranoc kochanie.- usłyszałam cichutki śmiech.
-Do jutra.
Rozłączyłam się, a po odłożeniu telefonu na półkę od razu zasnęłam.
------------------------------
Przepraszam ,że tak długo trzeba było czekać, ale nie miałam jak napisać.
:(
Niestety nie ma gif'ów , gdyż pisze na telefonie, dlatego również jest krótki i mogą być błędy. :)
podoba się. ?
3KOM-NEXT!
Gdy się już ogarnęłam podbiegłam szybko do wiszącego chłopaka .
Na ziemi znalazłam nóż . Podniosłam go i zaczęłam odcinać sznur. Po kilku minutowym męczeniu się nad sznurem udało mi się go przerwać.
Harry spadł na ziemię. Jego klatka się unosi, co oznaczało ,że żyje.
Przez łzy szepnęłam do niego.
-Harry . Proszę . Otwórz oczy. - chłopak nie reagował.- proszę.
Moje łzy spływały na jego twarz.
Po chwili usta Hazzy lekko się uchyliły , a on powiedział ochrypłym głosem. - Chcesz mnie utopić !?.- uśmiechnęłam się przez łzy.
-Co ty chciałeś zrobić ?- powiedziałam wkurzona.
- Nie widać ?
- ale ty jesteś głupi. Po co chciałeś ze sobą skończyć ?.
- Bo ty już mnie nie chcesz. -posmutniał.
- Głupi jesteś, wiesz. ? - Uśmiechnęłam się lekko go popychając.
- A co , chcesz.?- usiadł szybko i spojrzał na mnie.
- Możeee..- przeciągałam ,aby go lekko zdenerwować. Spojrzał na mnie błagalnym wzrokiem.
- nie powiem ci. - uśmiechnęłam się zadziornie.
Zbliżyłam moje usta do Jego i złożyłam delikatny pocałunek. - Już znasz odpowiedź ?
Harry odwiózł mnie do domu. Gdy weszłam na szyję rzuciła mi się Sara .
-Jak się czujesz?- plakała.
-Ej mała. Wszystko jest w porządku . -otarłam jej łzy - Nie płacz. -uśmiechnęłam się ,aby rozluźnić atmosferę.
Usiadłyśmy na kanapie ,a ja odpowiadałam na pytania,które zadawała mi siostra.
- Jestem zmęczona. Pójdę się położyć.- powiedziałam po kilkugodzinnej rozmowie.
-Idziesz jutro do szkoły?- zapytała Sara zanim odeszłam .
-czemu nie.- wysłałam jej ciepłe spojrzenie i udałam się do pokoju.
Położyłam się na łóżku . Byłam tak zmęczona,że oczy same mi się zamykały.
Nagle przebudził mnie dźwięk dzwonka mojego telefonu.
To był. Harry.
-Halo.-zapytałam zaspanym głosem.
- Obudziłem cię.?- zapytał smutny.
- Nie .
- idziesz jutro do szkoły?
-Tak,a co ?
- Będę o tej co zawsze. Dobranoc kochanie.- usłyszałam cichutki śmiech.
-Do jutra.
Rozłączyłam się, a po odłożeniu telefonu na półkę od razu zasnęłam.
------------------------------
Przepraszam ,że tak długo trzeba było czekać, ale nie miałam jak napisać.
:(
Niestety nie ma gif'ów , gdyż pisze na telefonie, dlatego również jest krótki i mogą być błędy. :)
podoba się. ?
3KOM-NEXT!
sobota, 26 października 2013
Chapter 17
Wróciłem do domu . Położyłem się na łóżku i od razu zasnąłem .7
Gdy tylko się przebudziłem ubrałem się i pojechałem do szpitala .
Przed szpitalem siedziała starsza kobieta z koszykiem kwiatów . Kupiłem wszystkie i poszedłem pod salę w której leżała Caro.
Przez szybę ujrzałem jak śpi . Uśmiechnąłem się sam do siebie .
Otworzyłem delikatnie drzwi , aby nie obudzić mojej śpiącej królewny.
Usiadłem na krześle przyglądając się jak śpi . Wyglądała uroczo .
Jej powieki zaczęły się ruszać .
- Dzień dobry .- powiedziałem z uśmiechem na twarzy.
--Caro--
Gdy otworzyłam oczy ujrzałam przed sobą Harry 'ego .
- Dzień dobry .- powiedział .
Cieszyłam się ,że go widzę , ale nadal byłam zła.
- Musimy dokończyć naszą rozmowę .- powiedział poważnie .
- Nie ma o czym gadać . Po prostu jestem twoją kolejną dziwką na jedną noc .
- Nie prawda ! - krzyknął , wstał i zaczął nerwowo chodzić po sali .
- Tamte dziewczyny miały inne zdanie . - odparłam .
- Zrozum . Zmieniłem się . Dla Ciebie .! W tym momencie to ty Jesteś dla mnie najważniejsza .
- W tym momencie ? - zapytałam z myślą ,że się przesłyszałam .
- Wiesz ,że nie to miałem na myśli.. - powiedział szybko łapiąc mnie za dłoń .
Odwróciłam twarz w drugą stronę i wyrwałam się z uścisku .
- Wyjdź .- powiedziałam próbując nie płakać .
- Ale ..- zaczął ,ale nie dałam mu dokończyć .
- Wyjdź - krzyczałam przez łzy ,które mimo woli spływały na moją poduszkę .- Wyjdź i nie wracaj . nienawidzę cię .!
Wyszedł zatrzaskując za sobą drzwi .
Do sali wszedł lekarz , a ja szybko wytarłam łzy.
- Wyniki są w normie . Może pani iść do domu .
Ubierając się przyszła pielęgniarka wyciągnąć mi wenflon .
- Gdzie pani chłopak .? - zapytała .
- On nie jest moim chłopakiem .- znowu po moim policzku spłynęło kilka niewidocznych łez .
- Ale ten chłopak musi być zakochany. Siedział przy pani kilka dobrych godzin. Płakał
Spojrzałam na nią .
- Musisz być dla niego bardzo ważna ..- skończyła to co miała zrobić .
Uświadomiłam sobie ,że przesadziłam z Harry'm .
- On może coś sobie zrobić .
Wybiegłam z sali i pobiegłam do jego domu .
Nie myślałam o zmęczeniu po długo dystansowym biegu. Po prostu chciałam aby nie było za późno .
Dobiegłam w końcu do jego drzwi .
Zaczęłam się dobijać , ale nikt nie otwierał .
Pociągnęłam za klamkę . Drzwi były otwarte .
- Harry .- rozglądałam się po domu .
Poszłam schodami na górę . Drzwi od jakiegoś pokoju były uchylne . Przez szparę ujrzałam Harry'ego
i zaczęłam krzyczeć .
______________________________-
Jak myślicie , jak to się skończy ? ;c
Mam nadzieję ,że rozdział jest ok .
3 KOM = NEXT :)
Gdy tylko się przebudziłem ubrałem się i pojechałem do szpitala .
Przed szpitalem siedziała starsza kobieta z koszykiem kwiatów . Kupiłem wszystkie i poszedłem pod salę w której leżała Caro.
Przez szybę ujrzałem jak śpi . Uśmiechnąłem się sam do siebie .
Otworzyłem delikatnie drzwi , aby nie obudzić mojej śpiącej królewny.
Usiadłem na krześle przyglądając się jak śpi . Wyglądała uroczo .
Jej powieki zaczęły się ruszać .
- Dzień dobry .- powiedziałem z uśmiechem na twarzy.
--Caro--
Gdy otworzyłam oczy ujrzałam przed sobą Harry 'ego .
- Dzień dobry .- powiedział .
Cieszyłam się ,że go widzę , ale nadal byłam zła.
- Musimy dokończyć naszą rozmowę .- powiedział poważnie .
- Nie ma o czym gadać . Po prostu jestem twoją kolejną dziwką na jedną noc .
- Nie prawda ! - krzyknął , wstał i zaczął nerwowo chodzić po sali .
- Tamte dziewczyny miały inne zdanie . - odparłam .
- Zrozum . Zmieniłem się . Dla Ciebie .! W tym momencie to ty Jesteś dla mnie najważniejsza .
- W tym momencie ? - zapytałam z myślą ,że się przesłyszałam .
- Wiesz ,że nie to miałem na myśli.. - powiedział szybko łapiąc mnie za dłoń .
Odwróciłam twarz w drugą stronę i wyrwałam się z uścisku .
- Wyjdź .- powiedziałam próbując nie płakać .
- Ale ..- zaczął ,ale nie dałam mu dokończyć .
- Wyjdź - krzyczałam przez łzy ,które mimo woli spływały na moją poduszkę .- Wyjdź i nie wracaj . nienawidzę cię .!
Wyszedł zatrzaskując za sobą drzwi .
Do sali wszedł lekarz , a ja szybko wytarłam łzy.
- Wyniki są w normie . Może pani iść do domu .
Ubierając się przyszła pielęgniarka wyciągnąć mi wenflon .
- Gdzie pani chłopak .? - zapytała .
- On nie jest moim chłopakiem .- znowu po moim policzku spłynęło kilka niewidocznych łez .
- Ale ten chłopak musi być zakochany. Siedział przy pani kilka dobrych godzin. Płakał
Spojrzałam na nią .
- Musisz być dla niego bardzo ważna ..- skończyła to co miała zrobić .
Uświadomiłam sobie ,że przesadziłam z Harry'm .
- On może coś sobie zrobić .
Wybiegłam z sali i pobiegłam do jego domu .
Nie myślałam o zmęczeniu po długo dystansowym biegu. Po prostu chciałam aby nie było za późno .
Dobiegłam w końcu do jego drzwi .
Zaczęłam się dobijać , ale nikt nie otwierał .
Pociągnęłam za klamkę . Drzwi były otwarte .
- Harry .- rozglądałam się po domu .
Poszłam schodami na górę . Drzwi od jakiegoś pokoju były uchylne . Przez szparę ujrzałam Harry'ego
i zaczęłam krzyczeć .
______________________________-
Jak myślicie , jak to się skończy ? ;c
Mam nadzieję ,że rozdział jest ok .
3 KOM = NEXT :)
czwartek, 24 października 2013
Chapter 16
Po chwili podszedł do mnie lekarz .
-Chciałby pan do niej wejść ?- zapytał .
- Tak . Pewnie .- powiedziałem wstając na równe nogi .
Lekarz zostawił nas samych .
Siedziałem patrząc na nią . W oczach gromadziło mi się mnóstwo łez .
Złapałem ją za dłoń .
- Caro. Kochanie słyszysz mnie? - zapytałem z nadzieją .- Proszę daj jakiś znak .
Po chwili uścisnęła mi lekko dłoń .
- Caro ..- wszystkie łzy spłynęły na raz .
Do sali wszedł lekarz .
- Doktorze. Uścisnęła mi dłoń .- powiedziałem radośnie .
- To wspaniale .- pocieszył mnie .- Niestety musisz już wyjść .
Zbliżyłem się do jej ucha i szepnąłem - Kocham cię i wiem ,że ty mnie też -pogładziłem ją po policzku i uśmiechnąłem się szczerze .
Wyszedłem .
- Idź do domu . Jak się obudzi to do ciebie zadzwonię .- powiedział do mnie doktor .
Ale ja zamiast do domu poszedłem pogadać z Sarą .
Zapukałem do drzwi . Otworzyła mi Sara .
- Harry .- rzuciła mi się na szyję . - wejdź - powiedziała i pokazała na kanapę .
Usiadłem na fotelu .
- Co z nią ?- zapytała płacząc .
Przeniosłem się koło niej i objąłem ją . - Już lepiej . Wszystko będzie dobrze .
- Jak to się stało ? -zapytała ocierając łzy .
- Biegła przez pasy .- posmutniałem na samą myśl .
-Ale na pewno wszystko będzie dobrze ?
-Tak.- powiedziałem pewnym tonem .
Po chwili zadzwonił do mnie telefon .
- Halo .- zapytałem
- Dzień dobry dzwonie ze szpitala . Caroline Brown właśnie się obudziła się , ale niech pan nie przyjeżdża . Jest bardzo słaba .
- Dobrze przyjadę jutro .
Rozłączyłem się i radosny opowiedziałem Sarze co się właśnie zdarzyło .
___________________________________________
Przepraszam ,że taki krótki ,ale zagapiłam się na ICarly :One Direction ..
Przepraszam :c
-Chciałby pan do niej wejść ?- zapytał .
- Tak . Pewnie .- powiedziałem wstając na równe nogi .
Lekarz zostawił nas samych .
Siedziałem patrząc na nią . W oczach gromadziło mi się mnóstwo łez .
Złapałem ją za dłoń .
- Caro. Kochanie słyszysz mnie? - zapytałem z nadzieją .- Proszę daj jakiś znak .
Po chwili uścisnęła mi lekko dłoń .
- Caro ..- wszystkie łzy spłynęły na raz .
Do sali wszedł lekarz .
- Doktorze. Uścisnęła mi dłoń .- powiedziałem radośnie .
- To wspaniale .- pocieszył mnie .- Niestety musisz już wyjść .
Zbliżyłem się do jej ucha i szepnąłem - Kocham cię i wiem ,że ty mnie też -pogładziłem ją po policzku i uśmiechnąłem się szczerze .
Wyszedłem .
- Idź do domu . Jak się obudzi to do ciebie zadzwonię .- powiedział do mnie doktor .
Ale ja zamiast do domu poszedłem pogadać z Sarą .
Zapukałem do drzwi . Otworzyła mi Sara .
- Harry .- rzuciła mi się na szyję . - wejdź - powiedziała i pokazała na kanapę .
Usiadłem na fotelu .
- Co z nią ?- zapytała płacząc .
Przeniosłem się koło niej i objąłem ją . - Już lepiej . Wszystko będzie dobrze .
- Jak to się stało ? -zapytała ocierając łzy .
- Biegła przez pasy .- posmutniałem na samą myśl .
-Ale na pewno wszystko będzie dobrze ?
-Tak.- powiedziałem pewnym tonem .
Po chwili zadzwonił do mnie telefon .
- Halo .- zapytałem
- Dzień dobry dzwonie ze szpitala . Caroline Brown właśnie się obudziła się , ale niech pan nie przyjeżdża . Jest bardzo słaba .
- Dobrze przyjadę jutro .
Rozłączyłem się i radosny opowiedziałem Sarze co się właśnie zdarzyło .
___________________________________________
Przepraszam ,że taki krótki ,ale zagapiłam się na ICarly :One Direction ..
Przepraszam :c
poniedziałek, 21 października 2013
Chapter 15
--Harry--
Odprowadzałem Caro wzrokiem .
Wbiegła na pasy . Zauważyłem zbliżający się w jej stronę samochód .
- Caro! - krzyknąłem ,aby ją ostrzec.
Było za późno . Widziałem jak samochód ją potrącił.
Stanąłem jak wryty gdy Caro leżała na drodze w kałuży krwi .
Po chwili się ogarnąłem i szybko podbiegłem do niej .
Złapałem jej głowę i położyłem ją na swoich kolanach .
- Zadzwoń ktoś po karetkę.- Krzyczałem .
Ludzie nic nie robili sobie z mojej prośby i tylko się gapili.
- Do cholery ! Dzwoń .- Rzuciłem telefon w stronę jakiejś dziewczyny .
- Caro . Słyszysz mnie .- szeptałem , a z moich oczu popłynęło kilka łez .
Jedna z nich skapła na polik Caro. Szybko ją wytarłem.
- Caro .. Proszę .. - Płakałem.
Tak Ja Harry Edward Styles płaczę . Teraz to nie jest ważne .
Przyjechała karetka zabrali ją .
- Mogę pojechać ?- Zapytałem ratownika .
- Niestety nie .
Odwróciłem się i szedłem w stronę parku.
- Chłopcze .- Usłyszałem głos zza sobą .
- Kochasz ją ?- zapytał lekarz.
- Bardzo. -odparłem .
-Wsiadaj .
Bez zastanowienia wsiadłem do karetki . Usiadłem koło noszy na których leżała i złapałem ją z dłoń .
Gdy dojechaliśmy do szpitala zostałem na korytarzu .
- To moja wina - szeptałem do siebie .- To nie może się tak skończyć .- płakałem .
Z rozmyślań wyrwała mnie mała dziewczynka , która złapała mnie za rękę . Podniosłem wzrok do góry .
- Plosę pana . A dlacego pan płace ?- zapytała sepleniąc .
- Moja dziewczyna walczy o życie .- Próbowałem się uśmiechnął ,aby jej nie przestraszyć .
- Wsystko będzie dobze.- otarła moją łzę .
- Mam nadzieję .
Dziewczynka odeszła .
Po chwili z sali wyszedł lekarz .
- I co z nią ? - zapytałem szybko.
- Jest stabilna , ale w każdej chwili może się to zmienić .- powiedział z powagą w głosie .
- Mógłbym do niej wejść ?- zapytałem z nadzieją .
- Tak , ale tylko na chwilkę .
Szybko wszedłem do sali .
Leżała na łóżku podpięta tymi kabelkami i z zabandażowaną głową .
Łzy same spłynęły mi na jej widok .
Podszedłem do jej łóżka i usiadłem na krześle ,które stało obok .
- Kochanie . Wiem ,że to moja wina .
Ale na imprezie mówiłem prawdę . Jesteś najwspanialszą osobą jaką poznałem .
Kocham cię ..
Proszę nie zostawiaj mnie .
.
Do sali wszedł lekarz .
- Przykro mi , ale musisz już iść .
Stanąłem na korytarzu przed salą
Postanowiłem pójść do domu i wrócić za jakiś czas .
Samej drogi do domu nie pamiętam .
Usiadłem na fotelu .Postanowiłem powiadomić Perrie i Sarę . Najpierw zadzwoniłem do Edwards .
- Perrie - zapytałem łamiącym się głosem .
- Tak ?- powiedziała wystraszona .
- Caro jest w szpitalu . Została potrącona przez samochód .-próbowałem nie płakać .
- Ale jak to ?- słyszałem jej smutek .
- To moja wina.- rozpłakałem się jak dziecko .
-Harry . Nie mów tak .
- Ale to prawda .- Otarłem łzy-Dobra muszę kończyć . Pakuję się i jadę do szpitala . Jak coś się dowiem to zadzwonię . Zadzwoń do Sary . Proszę .-rozłączyłem się .
Zapakowałem ubrania na kilka dni do plecaka . Wyszedłem i ruszyłem w stronę szpitala .
Usiadłem na korytarzu przed salą Caro . Siedziałem tak przez kilka godzin .
_________________________________________________
I jak ? Podoba się? :*
Odprowadzałem Caro wzrokiem .
Wbiegła na pasy . Zauważyłem zbliżający się w jej stronę samochód .
- Caro! - krzyknąłem ,aby ją ostrzec.
Było za późno . Widziałem jak samochód ją potrącił.
Stanąłem jak wryty gdy Caro leżała na drodze w kałuży krwi .
Po chwili się ogarnąłem i szybko podbiegłem do niej .
Złapałem jej głowę i położyłem ją na swoich kolanach .
- Zadzwoń ktoś po karetkę.- Krzyczałem .
Ludzie nic nie robili sobie z mojej prośby i tylko się gapili.
- Do cholery ! Dzwoń .- Rzuciłem telefon w stronę jakiejś dziewczyny .
- Caro . Słyszysz mnie .- szeptałem , a z moich oczu popłynęło kilka łez .
Jedna z nich skapła na polik Caro. Szybko ją wytarłem.
- Caro .. Proszę .. - Płakałem.
Tak Ja Harry Edward Styles płaczę . Teraz to nie jest ważne .
Przyjechała karetka zabrali ją .
- Mogę pojechać ?- Zapytałem ratownika .
- Niestety nie .
Odwróciłem się i szedłem w stronę parku.
- Chłopcze .- Usłyszałem głos zza sobą .
- Kochasz ją ?- zapytał lekarz.
- Bardzo. -odparłem .
-Wsiadaj .
Bez zastanowienia wsiadłem do karetki . Usiadłem koło noszy na których leżała i złapałem ją z dłoń .
Gdy dojechaliśmy do szpitala zostałem na korytarzu .
- To moja wina - szeptałem do siebie .- To nie może się tak skończyć .- płakałem .
Z rozmyślań wyrwała mnie mała dziewczynka , która złapała mnie za rękę . Podniosłem wzrok do góry .
- Plosę pana . A dlacego pan płace ?- zapytała sepleniąc .
- Moja dziewczyna walczy o życie .- Próbowałem się uśmiechnął ,aby jej nie przestraszyć .
- Wsystko będzie dobze.- otarła moją łzę .
- Mam nadzieję .
Dziewczynka odeszła .
Po chwili z sali wyszedł lekarz .
- I co z nią ? - zapytałem szybko.
- Jest stabilna , ale w każdej chwili może się to zmienić .- powiedział z powagą w głosie .
- Mógłbym do niej wejść ?- zapytałem z nadzieją .
- Tak , ale tylko na chwilkę .
Szybko wszedłem do sali .
Leżała na łóżku podpięta tymi kabelkami i z zabandażowaną głową .
Łzy same spłynęły mi na jej widok .
Podszedłem do jej łóżka i usiadłem na krześle ,które stało obok .
- Kochanie . Wiem ,że to moja wina .
Ale na imprezie mówiłem prawdę . Jesteś najwspanialszą osobą jaką poznałem .
Kocham cię ..
Proszę nie zostawiaj mnie .
.
Do sali wszedł lekarz .
- Przykro mi , ale musisz już iść .
Stanąłem na korytarzu przed salą
Postanowiłem pójść do domu i wrócić za jakiś czas .
Samej drogi do domu nie pamiętam .
Usiadłem na fotelu .Postanowiłem powiadomić Perrie i Sarę . Najpierw zadzwoniłem do Edwards .
- Perrie - zapytałem łamiącym się głosem .
- Tak ?- powiedziała wystraszona .
- Caro jest w szpitalu . Została potrącona przez samochód .-próbowałem nie płakać .
- Ale jak to ?- słyszałem jej smutek .
- To moja wina.- rozpłakałem się jak dziecko .
-Harry . Nie mów tak .
- Ale to prawda .- Otarłem łzy-Dobra muszę kończyć . Pakuję się i jadę do szpitala . Jak coś się dowiem to zadzwonię . Zadzwoń do Sary . Proszę .-rozłączyłem się .
Zapakowałem ubrania na kilka dni do plecaka . Wyszedłem i ruszyłem w stronę szpitala .
Usiadłem na korytarzu przed salą Caro . Siedziałem tak przez kilka godzin .
_________________________________________________
I jak ? Podoba się? :*
5 KOM= NEXT <3
niedziela, 20 października 2013
Chapter 14
Poszłam do pokoju , rzuciłam się na łóżko i zasnęłam .
Obudziła mnie o 12 Sara .
- Wychodzę do Liam'a .
- Okej .- powiedziałam nie otwierając oczu .
-Mamoo! -krzyczałam schodząc ze schodów.
- Caro. Ubieraj się . Za pół godziny przyjeżdża wujek Ted z synem .
- To my mamy jakiegoś wujka Ted'a ? - zapytałam zdziwiona .
- Tak. Idź się ubrać .
Poszłam do góry założyłam spodnie dresowe i luźną bluzkę .
\- Pewnie jakiś kujon. -Pomyślałam .
Gdy usłyszałam dzwonek do drzwi pobiegłam otworzyć .
Byłam ciekawa swojego kuzyna .
Gdy otworzyłam moim oczom ukazał się wysoki ciemnowłosy mężczyzna .
- Caroline ?- Zapytał podając mi rękę .
- Tak.
-Ted .
-Miło poznać . -Uścisnęłam jego rękę i zaprosiłam do domu .
-Cześć Ted , a gdzie masz syna ?- zapytała mama , gdy tylko wuja wszedł do salonu .
- Zaraz przyjdzie .
Usiedli na kanapie i gadali , a ja byłam w kuchni .
- Otwórz - powiedziała mama ,gdy tylko rozbrzmiał się dzwonek .
Zza drzwiami stanął chłopak .
- Zayn? - zapytałam zdziwiona .
- No siema kuzyneczko .- uśmiechnął się .
To był szok.
- Caro . Zabierz Zayn'a do siebie i pogadajcie .- zaproponowała mama .
-Pewnie . -przewróciłam oczami .
~~Zayn~~
Prowadziła do swojego pokoju .
Mówiłem tacie ,że nie chcę iść do cioci ,ale pomyślałem ,że mogę zrealizować swój plan .
Za drzwiami ujrzałem niewielki ,ale fajny pokój .
- Ładnie tu masz. - uśmiechnął się .
-Dziękuje .
Usiedliśmy na łóżku i zaczęliśmy gadać .
- Ta Perrie to fajna dziewczyna .- zarumienił się .
Nie bolało . To był jedyny sposób w jaki mogłam odreagować .
Usłyszałam telefon z pokoju .
Złapałam go i odebrałam . To była Perr .
- Już idę - powiedziałam starając się nie płakać .
Na biurku znalazłam chusteczki i taśmę ,więc zrobiłam sobie opatrunek ,aby nie pobrudzić bluzki .
Zeszłam na dół .
Założyłam okulary i rzuciłam -Wychodzę .
Wsiadłam do samochodu i pojechałyśmy do parku .
Usiadłyśmy na ławcę i zaczęłyśmy gadać . Zapomniałam o mojej ranie na ręce .
- Jak wygląda ten twój kuzyn ?- zapytała ciekawa .
- No więc jest wysokim mulatem. Umięśniony , przystojny i ma na imię ...
-Jak ?
- Zayn -zaśmiałam się .
Dziewczyna spojrzała na mnie pytająco .
- Tak . Ten Zayn . Fajny jest nie ?- zapytałam
- No .. Ale poza zasięgniem . On lubi dziewczyny takie jak Nina .
- Skąd wiesz ?- zapytałam .
-Ten typ tak ma .- zaśmiała się .
Gadałyśmy jeszcze jakiś czas .
Zauważyłam jak w naszą stronę idzie Harry .
Nie chciałam go spotkać, ale było już za późno na ucieczkę .
Chyba nas zauważył , gdyż znacząco zwolnił tempo jakim szedł .
- Caro.- Powiedział pytająco .
"Kurwa" -pomyślałam .
- Tak ?-Wstałam
- Chciałbym z tobą pogadać .- Spojrzał na Perr jakby chciał jej powiedzieć "Idź stąd "
- Ale ja nie chcę .
Chciałam już usiąść ,ale złapał mnie za nadgarstek .
Niestety to był ten okaleczony . Wydałam lekki syk .
-Niech ci będzie - wyrwałam się z jego uścisku i zaczęłam masować rękę .
- Sam na sam .
- To ja już pójdę .- Powiedziała i szybko zniknęła .
- To nie miało tak być .- zaczął .
- No ja myśle - powiedziałam pod nosem .
- To co ci mówiłem to prawda ..
- Ale nie raczyłeś mi powiedzieć , że mówiłeś to też kilkunastu innym dziewczyną .
- Wtedy tak nie czułem .- powiedział .
- To skąd mam mieć tą pewność ,że mnie nie okłamałeś .
- Udowodnie ci to .
- Ciekawe jak .- rzuciłam bezuczuciowo .
- Jeszcze nie wiem .
- No właśnie .
Odeszłam .
Złapał mnie za rękę i odwrócił .
-Ale ja cię kocham .- szepnął .
- Ale ja ciebie nie !
Poczułam jak jego ręka zczęła coraz bardziej zaciskać moją .
- Jak to ?- powiedział groźnie .
- Kocham kogoś innego .- wymyśliłam coś na poczekaniu .
Moja dłoń pod wpływem siły Harry'ego zrobiła się sina .
- Kogo ?- widziałam złość w jego oczach .
- Nieważne .
Odwróciłam się i pobiegłam w stronę drogi .
Nie patrząc na jezdnię wbiegłam na pasy .
To był błąd . Poczułam mocne uderzenie .
_____________________________________________________
Mam nadzieje ,że was nie rozczarował ;)
Nie wiem czy zuważyliście , ale zmieniłam czcionkę .
Lepiej się czyta ?
Obudziła mnie o 12 Sara .
- Wychodzę do Liam'a .
- Okej .- powiedziałam nie otwierając oczu .
-Mamoo! -krzyczałam schodząc ze schodów.
- Caro. Ubieraj się . Za pół godziny przyjeżdża wujek Ted z synem .
- To my mamy jakiegoś wujka Ted'a ? - zapytałam zdziwiona .
- Tak. Idź się ubrać .
Poszłam do góry założyłam spodnie dresowe i luźną bluzkę .
\- Pewnie jakiś kujon. -Pomyślałam .
Gdy usłyszałam dzwonek do drzwi pobiegłam otworzyć .
Byłam ciekawa swojego kuzyna .
Gdy otworzyłam moim oczom ukazał się wysoki ciemnowłosy mężczyzna .
- Caroline ?- Zapytał podając mi rękę .
- Tak.
-Ted .
-Miło poznać . -Uścisnęłam jego rękę i zaprosiłam do domu .
-Cześć Ted , a gdzie masz syna ?- zapytała mama , gdy tylko wuja wszedł do salonu .
- Zaraz przyjdzie .
Usiedli na kanapie i gadali , a ja byłam w kuchni .
- Otwórz - powiedziała mama ,gdy tylko rozbrzmiał się dzwonek .
Zza drzwiami stanął chłopak .
- Zayn? - zapytałam zdziwiona .
- No siema kuzyneczko .- uśmiechnął się .
To był szok.
- Caro . Zabierz Zayn'a do siebie i pogadajcie .- zaproponowała mama .
-Pewnie . -przewróciłam oczami .
~~Zayn~~
Prowadziła do swojego pokoju .
Mówiłem tacie ,że nie chcę iść do cioci ,ale pomyślałem ,że mogę zrealizować swój plan .
Za drzwiami ujrzałem niewielki ,ale fajny pokój .
- Ładnie tu masz. - uśmiechnął się .
-Dziękuje .
Usiedliśmy na łóżku i zaczęliśmy gadać .
- Ta Perrie to fajna dziewczyna .- zarumienił się .
- Nie wierzę! - Uśmiechnęłam się i stanęłam na łóżku .
- Ale co ? - zapytał .
- podoba ci się Perrie . - zaczęłam skakać .
- Nie prawda.
-Przecież widzę .- droczyłam się z nim .
- No dobra tylko troszeczkę .- złapał mnie za nogi i pociągnął a ja upadłam na poduszki . - Mogłabyś z nią o mnie pogadać , żebym nie zrobił z siebie debila .- powiedział poważnie .
- Spoko . Pogadam z nią .- uśmiechnęłam się ,aby rozluźnić go troszkę .
- Zayn ! Wracamy !- krzyczał z dołu wujek .
- No to pa .- przytuliłam go na pożegnanie .
Zayn poszedł na dół , a ja zadzwoniłam do Perrie .
- Wyskoczymy na miasto ? - zapytałam radosna .
- Pewnie . A co ty taka radosna ?
- Właśnie poznałam mojego kuzyna .
- Fajny ? - zapytała .
- Nooo...
- Zamawiam .- powiedziała szybko .
- To dobrze - zaczęłam się śmiać .
- Za 30 minut będę u ciebie .
Rozłączyłam się i w tym momencie weszła mama .
- I co jak ci się ten Zayn podoba ?- zapytała siadając na łóżku .
- Fajny jest .- powiedziałam spokojnie .
- Ale wiesz , nie chciałabym abyś się z nim zadawała.
- Mamo !? -podniosłam głos .
-Co!? On nie należy do najlepszych chłopaków .
- Jestem dorosła i będę spotykała się z kim zechcę ! - Pokazałam na drzwi - Wyjdź .
- Ale ja się tylko o ciebie martwię .
- Ty się martwisz? Przez 19 lat miałaś mnie w dupie . Ja musiałam opiekować się Sarą ,bo ty ciągle pracowałaś .- płakałam - Od rozstania z tatą chodzisz po barach , pijesz ! Myślisz ,że jestem ślepa ? To się mylisz ! - Wykrzyczałam i zamknęłam drzwi na klucz .
Zaczęłam chaotycznie szukać po pokoju żyletki .
Gdy ją znalazłam poszłam do łazienki zakluczyłam drzwi i usiadłam na ziemi .
Podwinęłam rękaw .
Otarłam łzy , które właśnie spływały mi po policzku .
Chwyciłam mocno żyletkę i zrobiłam kilka cięć .
Usłyszałam telefon z pokoju .
Złapałam go i odebrałam . To była Perr .
- Już idę - powiedziałam starając się nie płakać .
Na biurku znalazłam chusteczki i taśmę ,więc zrobiłam sobie opatrunek ,aby nie pobrudzić bluzki .
Zeszłam na dół .
Założyłam okulary i rzuciłam -Wychodzę .
Wsiadłam do samochodu i pojechałyśmy do parku .
Usiadłyśmy na ławcę i zaczęłyśmy gadać . Zapomniałam o mojej ranie na ręce .
- Jak wygląda ten twój kuzyn ?- zapytała ciekawa .
- No więc jest wysokim mulatem. Umięśniony , przystojny i ma na imię ...
-Jak ?
- Zayn -zaśmiałam się .
Dziewczyna spojrzała na mnie pytająco .
- Tak . Ten Zayn . Fajny jest nie ?- zapytałam
- No .. Ale poza zasięgniem . On lubi dziewczyny takie jak Nina .
- Skąd wiesz ?- zapytałam .
-Ten typ tak ma .- zaśmiała się .
Gadałyśmy jeszcze jakiś czas .
Zauważyłam jak w naszą stronę idzie Harry .
Nie chciałam go spotkać, ale było już za późno na ucieczkę .
Chyba nas zauważył , gdyż znacząco zwolnił tempo jakim szedł .
- Caro.- Powiedział pytająco .
"Kurwa" -pomyślałam .
- Tak ?-Wstałam
- Chciałbym z tobą pogadać .- Spojrzał na Perr jakby chciał jej powiedzieć "Idź stąd "
- Ale ja nie chcę .
Chciałam już usiąść ,ale złapał mnie za nadgarstek .
Niestety to był ten okaleczony . Wydałam lekki syk .
-Niech ci będzie - wyrwałam się z jego uścisku i zaczęłam masować rękę .
- Sam na sam .
- To ja już pójdę .- Powiedziała i szybko zniknęła .
- To nie miało tak być .- zaczął .
- No ja myśle - powiedziałam pod nosem .
- To co ci mówiłem to prawda ..
- Ale nie raczyłeś mi powiedzieć , że mówiłeś to też kilkunastu innym dziewczyną .
- Wtedy tak nie czułem .- powiedział .
- To skąd mam mieć tą pewność ,że mnie nie okłamałeś .
- Udowodnie ci to .
- Ciekawe jak .- rzuciłam bezuczuciowo .
- Jeszcze nie wiem .
- No właśnie .
Odeszłam .
Złapał mnie za rękę i odwrócił .
-Ale ja cię kocham .- szepnął .
- Ale ja ciebie nie !
Poczułam jak jego ręka zczęła coraz bardziej zaciskać moją .
- Jak to ?- powiedział groźnie .
- Kocham kogoś innego .- wymyśliłam coś na poczekaniu .
Moja dłoń pod wpływem siły Harry'ego zrobiła się sina .
- Kogo ?- widziałam złość w jego oczach .
- Nieważne .
Odwróciłam się i pobiegłam w stronę drogi .
Nie patrząc na jezdnię wbiegłam na pasy .
To był błąd . Poczułam mocne uderzenie .
_____________________________________________________
Mam nadzieje ,że was nie rozczarował ;)
Nie wiem czy zuważyliście , ale zmieniłam czcionkę .
Lepiej się czyta ?
4KOM = NEXT
Subskrybuj:
Posty (Atom)












